راهنمای انتخاب ویدئو پروژکتور

راهنمای انتخاب ویدئو پروژکتور

با وجود تعداد بسیار زیادی کالا در بازار ویدئو پروژکتور شاید انتخاب یکی از آنها در ابتدا مشکل به نظر آید ولی با مطالعه این مقاله بسیاری از سوالات شما پاسخ داده می شود و می توانید انتخاب درستی را انجام دهید. در واقع راهی ساده برای انتخاب وجود دارد کافیست به این 3 سوال پاسخ دهید.

1. اندازه پرده نمایش (طول تصویر معمولا مهم تر است).

2. فاصله بین پرده نمایش تا پروژکتور که به Throw Distance شناخته می شود.

3. مقدار نور موجود در محل نمایش در حالتی که پروژکتور در حال نمایش است.

ممکن است فکر کنید بسیار خوب ولی من این پارامتر ها را نمی دانم و یا ممکن است پاسخ شما این باشد که من پروژکتور را برای استفاده های زیادی می خواهم و در شرایط متفاوتی می خواهم از آن استفاده کنم. اغلب با کمی دور اندیشی جمله ی نمی دانم را می توان به حدسی نسبتا خوب تبدیل کرد. اگر باز هم به نتیجه نرسیدید نگران نباشید و مقاله را دنبال کنید تا به هدف برسید.

ویدئو پروژکتور چیست؟

پروژکتور را می توان به دوربین عکاسی با کارآیی معکوس تشبیه کرد. دوربین عکاسی نور را از طریق لنز جمع آموری می کند و روی فیلم یا سنسور حساس به نور تشکیل تصویر می دهد. ولی پروژکتور بر عکس عمل می کند. تصویر روی سنسور تولید کننده تصویر را توسط لنز روی پرده می تاباند. در این مقاله ما در مورد پروژکتورهای دیجیتال صحبت می کنیم. پروژکتورهائی که مانند تلویزیون ورودی ویدئو یا دیجیتال دارند و نه پروژکتورهای سینمائی مبتنی بر فیلم های عکاسی.

اصولی که در ادامه در مورد آنها بحث می کنیم به انواع ویدئو پروژکتورها قابل تعمیم است. برای سادگی کار میتوانیم با تقسیم پروژکتورها به 4 دسته اساسی شروع کنیم.

1. پروژکتورهای جیبی یا Pocket یا Pico

2. پروژکتورهای سینمای خانگی

3. پروژکتورهای مالتی مدیا یا آموزشی

4. پروژکتورهای با ابعاد بزرگ یا نصب ثابت

البته بدون شک طبقه بندی فوق مطلق نیست و بعضی پروژکتور ها را می توان در بیش از یکی از دسته های فوق قرار داد. به طور مثال پروژکتورهای مالتی مدیا و سینمای خانگی در بعضی موارد بسیار به هم شبیه هستند. در بسیاری موارد کاربرد و مورد استفاده پروژکتور تعیین کننده شاخه آن پروژکتور است. مثلا برای اتاق کنفرانس پروژکتور مالتی مدیا استفاده می شود و برای استفاده در خانه پروژکتور سینمای خانگی و برای سالن های بزرگ مثلا با 500 نفر ظرفیت پروژکتور با ابعاد بزرگ و برای ایجاد تصاویری کوچک پروژکتور جیبی یا Pico .

پروژکتورهای جیبی

این پروژکتورها همچنان تکنولوژی جدیدی به حساب می آیند و در حال تکامل هستند. این نوع پروژکتورها می توانند مورد نیاز افراد بسیاری باشند. به راحتی قابل حمل هستند و معمولا می توان آنها را روی سه پایه های عکاسی رو میزی نصب کرد. این پروژکتورها معمولا از لامپ با تکنولوژی LED برای پرتوافشانی استفاده می کنند و بنابراین شدت روشنائی بالائی ندارند. شدت روشنائی آنها معمولا بین 20 تا 1000 LUMENS است. LUMENS واحد شدت روشنائی یا Brightness تصویر است. که در ادامه بیشتر در مورد آن صحبت خواهیم کرد.

در مقایسه پروژکتورهای مالتی مدیا یا آموزشی شدت روشنائی بین 2500 تا 4500 LUMENS دارند. پروژکتورهای جیبی مخصوصا برای کسانی که به جابجائی بالایی احتیاج دارند بسیار مناسب است. مثلا معلمان و اساتید و یا مثلا بازاریابان می توانند به خوبی از این دستگاه ها استفاده کنند. فقط به خاطر داشته باشید به دلیل شدت روشنائی پائین این دستگاه معمولا باید محیط کم نور باشد و برای ایجاد تصاویر بزرگ چندان مناسب نیستند. این پروژکتورها همانطور که اشاره شد معمولا از لامپ LED استفاده می کنند. لامپ های LED عمر بسیار بالائی نیز دارند و گرمای کمتری نیز تولید می کنند.

این پروژکتورها معمولا مجهز به لنز با قابلیت زوم اپتیکی نیستند و بنابراین برای ایجاد تصویر با سایزهای مختلف باید دستگاه را نصب به پرده جابجا کرد. اگر حجم و وزن کم پروژکتور برایتان مهم است این پروژکتورها می توانند انتخاب شما باشند و اگر شدت روشنائی بالاتر و زوم اپتیکی مد نظر شماست پروژکتورهای مالتی مدیا یا آموزشی می تواند انتخاب بهتری باشد.


پروژکتورهای مالتی مدیا ( آموزشی )

قبل از هر چیز لازم به ذکر است که پروژکتور مالتی مدیا نام دیگر آموزشی نیست ولی در ایران این دسته را بیشتر به نام پروژکتور آموزشی می شناسند تا مالتی مدیا . در هر صورت ما از هر دو اصطلاح استفاده می کنیم.

این دسته از پروژکتورها در واقع پرفروش ترین و پرکاربرد ترین خانواده پروژکتورهاست. این پروژکتورها همه منظوره بوده و برای نمایش فیلم و عکس گرفته درمراسم عروسی تا نمایش Power point در جلسات مورد استفاده قرار می گیرد. این پروژکتورها نیز قابل حمل هستند البته نه به خوبی پروژکتورهای جیبی ولی در عوض شدت روشنائی بسیار بالاتری دارند. شدت روشنائی این پروژکتورها معمولا بین 2500 تا 4500 Lumens است. این پروژکتورها معمولا دارای زوم اپتیکال نیز هستند. دسته خاصی از این پروژکتورها به نام Short Throw عموما دارای زوم اپتیکال نمی باشند.

محدوده زوم اپتیکال این پروژکتورها در مقایسه با زوم اپتیکال پروژکتورهای سینمای خانگی کمتر است. پروژکتورهای سینمای خانگی معمولا دارای زوم اپتیکال 2 برابر یا 2X هستند در حالی که پروژکتورهای مالتی مدیا رنج زوم کمتری دارند. که معمولا 1.1 برابر 1.2 برابر تا 1.6 برابر است.

رنج زوم کم به این معنی است که هنگام انتخاب پروژکتور باید دقت بیشتری به فاصله پروژکتور تا پرده نمایش و ابعاد پرده نمایش داشته باشید. برای این منظور باید با کمیتی به نام Throw Ratio آشنا شوید. در ادامه این مقاله با این کمیت و چگونگی استفاده از آن آشنا خواهید شد.

پروژکتورهای مالتی مدیا تقریبا همگی دارای درگاه VGA و Composite Video هستند. در حال حاظر بیشتر مدل ها مجهز به درگاه HDMI نیز می باشند.


بعضی از ویدئو پروژکتورها مجهز به درگاه DVI هستند ولی درگاه HDMI ندارند که البته درصد کمی از پروژکتورها را شامل می شود. با این حال همچنان می توان دستگاه های دارای درگاه HDMI را به این پروژکتورها متصل کرد. مبدل هائی وجود دارند که می توانند اتصال HDMI را به DVI و بالعکس تبدیل کنند.

رزولوشن های رایج در دستگاه های مالتی مدیا به شرح زیر است. البته در مورد رزولوشن تصویر در ادامه مقاله بیشتر صحبت خواهیم کرد. این رزولوشن ها به شرح زیر هستند. SVGA  یا 600X800 پیکسل ، XGA یا 1024X768 پیکسل ، WXGA یا 1280X800 پیکسل و WUXGA یا 1920X1200 پیکسل.

رزولوشن رایج در این رده پروژکتورها XGA است و نسبت تصویر یا Aspect Ratio  در این رزولوشن 4 به 3 است. یعنی نسبت طول به عرض تصویر نسبت 4 به 3 را داراست.

نمائی از یک پروژکتور مالتی مدیا

پروژکتورهای Short Throw

یک زیر شاخه از پروژکتورهای مالتی مدیا پروژکتورهای Short Throw  یا  Ultra Short Throw هستند. عموما پروژکتورهائی که Throw Ratio کمتر از 1 دارند پروژکتورهای Short Throw نامیده می شوند. Throw Ratio های رایج در این دسته پروژکتورها نسبت های 0.3 و 0.5 هستند. پروژکتورهای Ultra Short Throw  معمولا از نوع 0.3 هستند. پروژکتورهای Short Throw  به بیان ساده می توانند از فاصله ای بسیار نزدیک به پرده نمایش تصویری بزرگ ایجاد کنند. و در واقع لازم نیست برای تشکیل تصویری بزرگ پروژکتور را از پرده فاصله داد.


تصویر فوق عملکرد این دسته از پروژکتورها را نشان می دهد.

این پروژکتورها معمولا در کلاس های درس استفاده می شوند و انواعی از این پروژکتور وجود دارد که تولید صفحه نمایش هوشمند کرده و می توان روی تصاویر حتی نقاشی کرد و متن اضافه کرد.

نکته ای که در مورد این پروژکتورها قابل ذکر است این موضوع است که این پروژکتورها مخصوصا نوع Ultra Short Throw برای فاصله کم پروژکتور تا پرده نمایش طراحی شده اند و از این پروژکتورها به سختی می توان برای تولید تصاویر خیلی بزرگ استفاده کرد. زیرا با فاصله گرفتن از پرده نمایش لازم است که پروژکتور نیز از مرکز تصویر فاصله بگیرد و شرایط نصب سختی پیدا می کند. همچنین شدت روشنائیت این پروژکتورها کمتر از 3000 ANSI LUMENS است و از این نظر نیز برای تولید تصاویر خیلی بزرگ محدود هستند.

اگر به تصویری بزرگ در محیطی کوچک احتیاج دارید شاید بهتر باشد به پروژکتورهای بزرگ با لنز قابل تعویض و استفاده از لنزی با میدان دید زیاد فکر کنید.

پروژکتورهای سینمای خانگی




هرچند که از پروژکتورهای ماتی مدیا و البته تمام پروژکتورها برای نمایش فیلم می توان استفاده کرد ولی پروژکتورهای سینمائی برای این منظور مناسب تر اند و کیفیت تصویر بسیار بالاتری را تولید می کنند. این پروژکتورها معمولا دارای شدت روشنائی کمتر از 2500َ
ANSI LUMENS هستند و دارای رنج زوم اپتیکال قوی می باشند. این پروژکتورها معمولا برای استفاده در اتاق نشیمن و یا اتاقی برای نمایش فیلم نصب می شوند. در این چنین مکان هائی کنترل نور محیطی معمولا قابل کنترل است و می توان نور محیط را بسیار کم کرد. یکی از ویژگی های اساسی این پروژکتورها نسبت کنتراست بسیار بالای چنین پروژکتورهائی است. هر چه نسبت کنتراست بالاتر باشد تصویر بهتر به نظر می آید و اختلاف تاریکی و روشنائی بیشتر است. معمولا چنین پروژکتورهائی دارای نسبت کنتراست 50000 به 1 و یا بهتر می باشند.

تلویزیون ها معمولا تا سایز 55 اینچ قیمت معقولی دارند ولی اگر مایلید تصویر بزرگ تری داشته باشید و حس سینما را در خانه تجربه کنید می توانید به سراغ این پروژکتورها بروید.

پروژکتورهای سینمای خانگی معمولا از تکنولوژی های تولید تصویر DLP ، LCD و یا LCoS استفاده می کنند. برای آشنائی با اصطلاحات به کار رفته در این مقاله به انتهای این مقاله مراجعه کنید.

سیستم خنک کنندگی این پروژکتورها معمولا بسیار کم صدا هستند تا در حین تماشای فیلم ایجاد مشکل ننمایند.

این پروژکتورها در حال حاضر دارای رزولوشن یا کیفیت تصویر FHD و یا 4K هستند که البته نوع 4K بسیار گران قیمت است. البته امروزه مرز بین پروژکتورهای مالتی مدیا و سینمای خانگی بسیار باریک شده است و شرکت های تولید کننده پروژکتورهائی با مشخصات نزدیک به سینمای خانگی تولید می کنند که در واقع پروژکتورهای سینمای خانگی نیستند. شدت روشنائی این پروژکتورها معمولا بالای 3000 ANSI LUMENS است و کنتراست خیلی خوبی ندارند و رنج زوم اپتیکی کمتر از 2 برابر ارائه می کنند. البته این به این معنی نیست که با این پروژکتورها نمی توان فیلم تماشا کرد ولی باید در نظر داشت که پروژکتورهای سینمای خانگی به پروژکتورهای مالتی مدیا متفاوت هستند. همانطور که پیشتر اشاره شد پروژکتورهای سینمای خانگی به محیطی بسیار تاریک برای نشان دادن بالاترین کیفیت تصویر احتیاج دارند اگر نمی توانید محیط تان را تاریک کنید شاید تفاوت کیفیتی بین یک پروژکتور سینمای خانگی با یک پروژکتور مالتی مدیا مشاهده نشود.

نمائی از یک سینمای خانگی


پروژکتورهای با ابعاد بزرگ یا نصب ثابت

این پروژکتورها که اغلب با پروژکتورهای مالتی مدیا هم خانواده به حساب می آیند با این تفاوت که شدت روشنائی این پروژکتورها بسیار بیشتر است. شدت روشنائی این پروژکتورها از 4500 LUMENS شروع شده و تا 20 هزار و حتی بیشتر نیز ادامه می یابد. این پروژکتورها اصولا برای حمل و نقل طراحی نشده اند و راه اندازی آنها زمان زیادی نیاز دارد. بعضی از انواع این پروژکتورها قابلیت تعویض لنز دارند و شما می تواند بر حسب نیازتان لنزهای با Throw Ratio های متفاوتی را استفاده کنید. از لنزهای با میدان دید  زیاد تا لنزهایی با میدان دید محدود. این پروژکتورها معمولا در سالن های کنفرانس ، سالن های سینما ، سالن های همایش و چنین مواردی استفاده می شوند. علاوه بر ایجاد سایز بزرگ تصویر این پروژکتورها به کنترل بالائی در مورد نور محیط احتیاج ندارند.


حال که با انواع ویدئو پروژکتور به شکل مختصر آشنا شدید در ادامه در مورد اصطلاحات استفاده شده توضیحاتی را ارائه می کنیم.

1. Throw Ratio چیست؟

پروژکتورها یک مشخصه بسیار مهم به نام Throw Ratio دارند. Throw Ratio کمیتی است که توسط 2 مقدار دیگر مشخص می شود.

1. فاصله پروژکتور از صفحه نمایش( Throw Distance  )

2. اندازه طول تصویر ایجاد شده روی پرده نمایش

Throw Ratio حاصل تقسیم فاصله پروژکتور تا پرده به اندازه تصویر ایجاد شده روی پرده است و در واقع نسبتی از فاصله پروژکتور تا پرده به طول تصویر به ما می دهد. هر چه این عدد کوچکتر باشد به ازای فاصله ای مشخص اندازه تصویر بزرگتر است و بالعکس. همچنین با دانستن Throw Ratio یک پروژکتور و مثلا فاصله تصویر تا پروژکتور می توان طول تصویر ایجاد شده روی پرده را به راحتی محاسبه کرد.

مثلا پروژکتوری با Throw Ratio  معادل 1.6 به این معنی است که مثلا اگر فاصله تصویر تا پروژکتور را 1.6 متر در نظر بگیریم طول تصویر ایجاد شده روی پرده 1 متر خواهد بود.

برای محاسبه اندازه تصویر یا فاصله پرده نمایش به این کمیت نیاز داریم. این مقدار را به راحتی می توان در مشخصات پروژکتور پیدا کرد.


بنابراین اولین قدم در انتخاب پروژکتور این است که اندازه تصویر روی پرده چقدر است و همچنین فاصله پرده تا پروژکتور چه مقدار می باشد؟

هنگامیکه این مقادیر مشخص شود انتخاب کمی ساده تر می گردد. البته در مواردی که پروژکتور برای استفاده در مکان های مختلف مورد استفاده قرار می گیرد شاید این این مسیر برای انتخاب پروژکتور درست نباشد. با این حال فرض می کنیم انتخاب شما برای استفاده دائمی است در مکانی ثابت. یا مثلا شرایطی را در نظر بگیرید که پروژکتور را هر مکانی روی سقف می توانید نسب کنید. در این حالت محدود به Throw Ratio پروژکتور نیستید و می توانید با عقب و جلو کردن پروژکتور به اندازه مورد نظر برسید.


شکل فوق نمائی از پروژکتورهائی با Throw Ratio های مختلف را نشان می دهد.

اکثر پروژکتورها دارای زوم اپتیکال هستند و از این رو Throw Ratio آنها نیز متغیر است. اما نکته مهم این است که هیچ مقدار استانداردی برای این کمیت وجود ندارد و پروژکتورها دارای مقدار زوم متفاوتی هستند.

رنج زوم بسیاری از پروژکتورهای ارزان قیمت XGA برابر با 1.1 برابر است و معمولا Throw Ratio بین 1.9 تا 2.1 را تولید می کنند. پروژکتورهای دیگر می توانند مقادیر متفاوتی را داشته باشند.

پروژکتورهای با لنز قابل تعویض می توانند رنج بسیار وسیعی از Throw Ratio را با استفاده از لنزهای مختلف در اختیار شما قرار دهند. بسیاری از پروژکتورهای حرفه ای لنزهائی با Throw Ratio  بین 0.8 تا 9 را در اختیار کاربر قرار می دهند و بنابراین کاربر متناسب با نیازش می تواند لنز مورد نظر را انتخاب کند.

اما نکته ای در مورد ابعاد پرده نمایش

البته این موضوع جای بحث بیشتری دارد ولی به عنوان یک راهنمائی کلی در مورد انتخاب سایز پرده نمایش می توان گفت که فاصله دورترین ناظر تا پرده نمایش را بر 5 تقسیم می کنیم. عدد بدست آمده تخمینی از ارتفاع یا عرض تصویر مورد نظر است.

2. شدت روشنائی تصویر و منبع نور پروژکتورها

پروژکتورها به طور کلی از 2 نوع تکنولوژی برای تولید نور استفاده می کنند. LED و لامپ های متال هالید. پروژکتورهای مبتنی بر LED شدت روشنائی شان در حال حاظر حداکثر حدود 1500 LUMENS است. و بیشتر پروژکتورهای جیبی را شامل می شود. بقیه انواع پروژکتورها لامپ های متال هالید استفاده می کنند. این لامپ ها در بهترین حالت معمولا عمری برابر 10 هزار ساعت دارند. البته در سال های اخیر پروژکتورهائی با تکنولوژی ترکیبی Green Laser/LED نیز عرضه شده اند و به سرعت نیز در حال رشد می باشند.

در حالی که Throw Ratio  فاکتور بسیار مهمی است اما شدت روشنائی پروژکتور به نوعی از آن مهم تر است. اگر تصویر به اندازه کافی روشن نباشد دیگر فاکتورها ارزش چندانی ندارند. اگر شدت زوشنائی پروژکتور زیاد باشد می توان در تنظیمات آن را کم کرد ولی بالعکس امکان ندارد یعنی با تنظیمات نمی توان شدت نور را از حد معینی بیشتر کرد.



نور محیط با نور پروژکتور رقابت می کند و می تواند تصویر را به شدت بی کیفیت نشان دهد.

 

در واقع پروژکتورها باید در محیط کاملا تاریک مورد استفاده قرار گیرند که همانطور که می دانید در دنیای واقعی معمولا چنین شرایطی فراهم نمی شود. هر مقدار که نور محیط بیشتر شود کنتراست تصویر نیز کاهش می یابد و تصویر بی روح تر به نظر می آید. البته پروژکتوری قوی تر بخشی از مشکل را حل می کند ولی همچنان نور محیط تاثیر مخرب خود را روی تصویر می گذارد. بنابراین اگر از پروژکتور با نور محیطی استفاده می کنید به خاطر داشته باشید که تصویری بی عیب دریافت نمی کنید.

شدت روشنائی پروژکتورها با واحدی به نام ANSI LUMENS یا به اختصار LUMENS بیان می شود. محاسبه اینکه چه مقدار شدت نورانیت احتیاج دارید به عوامل زیادی وابسته است. فاصله تصویر تا پروژکتور ، اندازه تصویر ، مقدار نور موجود در محیط نمایش و موضوعی که نمایش داده می شود عوامل تعیین کننده هستند.

در ادامه چند مثال از شدت LUMENS مورد نیاز برای استفاده در شرایط مختلف ارائه می کنید

  1. اتاقی معمولی که در آن نور محیطی کاملا حذف شده است : 1500 تا 2000 LUMENS

2. کلاس درسی که نور محیطی کم شده است ولی کاملا حذف نشده است : 3000 LUMENS

3. سالن کنفرانسی که به تصویری با طول 3 متر احتیاج است و نور محیطی هم وجود دارد : 5000 LUMENS

4. سالن سینما : 20000 LUMENS یا بیشتر



در شکل فوق تاثیر افزایش نور محیط را روی کیفیت تصویر ملاحظه می کنید.

اگر واقعا از شرایط نوری محل نمایش اطلاع ندارید سعی کنید قوی ترین پروژکتوری را که می توانید تهیه کنید. اگر شرایط نور محیط بسیار شدید است در بعضی شرایط شاید بهتر باشد از مانیتورهای بزرگ یا تلویزیون و یا Video Wall ها استفاده کنید.

 

3. رزولوشن یا تفکیک پذیری تصویر

رزولوشن مهم است ولی احتمالا نه به آن اندازه که فکر می کنید. بیشتر پروژکتورها امروزه رزولوشن XGA یا 1024X768 پیکسل را ارائه می کنند که نسبت طول به عرض تصویر 4:3 را دارد و برای نمایش فایل های Power Point نیز بسیار کارآئی دارد. البته همچنین پروژکتورهائی با رزولوشن SVGA یا 800X600 پیکسل در بازار وجود دارد. همچنین بعضی پروژکتورهای جیبی دارای رزولوشن کمی هستند که سازنده نیز از بیان رزولوشن تصویر طفره می رود. با افزایش فیلم های با فرمت HD پروژکتورهای WXGA یا 1280X800 پیکسل به سرعت در حال رشد هستند. شخصا پیشنهاد نمی کنم از رزولوشن XGA کمتر را انتخاب کنبد.در رزولوشن SVGA و یا کمتر پیکسل ها به شدت دیده می شوند و کیفیت مناسبی ندارند. همچنین خیلی از برنامه های کامپیوتری برای اجرا باید دارای رزولوشن XGA یا بیشتر باشند.


مقایسه رزولوشن های مختلف

FULL HIGH DEFINITION یا اختصارا FHD دارای رزولوشن 1920X1080 پیکسل می شود. در سیستم های سینمای خانگی معمولا تصویری بزرگ احتیاج است و فاصله بیننده تا پرده نمایش به نصبت کم است. از این رو به رزولوشن های بیشتری برای نمایش احتیاج است. بنابراین رزولوشن WXGA و بیشتر برای این منظور توصیه می شود. که البته استاندارد امروزه FHD است. برای کاربردهای خاص مثل نمایش عکس نیز می توان از رزولوشن های بالائی متل WUXGA یا 1920X1200 پیکسل استفاده کرد. رزولوشن 4K نیز که رزولوشنی 4 برابر FHD ارائه می دهد وجود دارد. پروژکتورهای 4K در حال حاضر بسیار گران قیمت هستند و همچنان رایج نیستند. همچنین فیلم های با این رزولوشن نیز بسیار کمیاب است.

نکته بسیار مهمی در رابطه با رزولوشن و اندازه تصویر و فاصله بیننده تا پرده نمایش وجود دارد. به این معنی که هر چه رزولوشن بیشتر باشد باید به پرده نمایش نزدیک تر باشید تا بتوانبد تصویر را واضح و با حداکثر جزئیات ببینید. به شکل زیر توجه کنید.



به طور مثال اگر تصویری با قطر 100 اینچ و رزولوشن FHD داشته باشیم فاصله مناسب برای دیدن تصویر بین حدود 4 تا 6 متر است. بیشتر از این فاصله کم کم جزئیات تصویر توسط چشم دیده نمی شود و کمی از کیفیت را از دست می دهید و کمتر از این فاصله نیز پیکسل های تصویر تفکیک شده و پیکسل پیکسل دیده می شود. بنابراین با رعایت این استاندارد می توان کیفیت مناسب را به دست آورد.

4. نسبت کنتراست

کنتراست توانائی پروژکتور در به تصویر کشیدن همزمان تصاویر تاریک و روشن است. هر چه پروژکتور در این امر تواناتر باشد یعنی بتواند در عین نمایش نقاط بسیار تاریک نقاط بسیار روشن را نیز نمایش دهد تصویر دلچسب تر به نظر می آید.

شکل فوق دو تصویر از یک منظره را با کنتراست متفاوت نشان می دهد. تصویر سمت راست پرکنتراست تر و تصویر سمت چپ کنتراست کمتری دارد. کنتراست به صورت نسبت بیان می شود. مثلا گفته می شود کنتراست پروژکتور 4000:1 یا 4000 به 1 است. به این معنی است که پروژکتور توانائی این را دارد که پر نورترین به کم نورترین بخش تصویر تولیدی 4000 برابر اختلاف داشته باشند. البته نکته بسیار مهمی وجود دارد و آن این است که عدد بیان شده توسط بسیار از تولید کنندگان چندان قابل اعتماد نیست. ولی در هر صورت تا حدی می توان روی آن حساب کرد. همچنین کیفیت پرده نمایش نقش بسیار مهمی را در کنتراست تصویر نمایش داده شده ایفا می کند. اگر شرایط محیطی نمایش شما چندان مطلوب نیست ( منظور بیشتر کنترل نور محیطی است) کنتراست تصویر پروژکتور اهمیت چندانی ندارد

4. تصحیح KeyStone  و Lens Shift 

اجازه دهید در ابتدا تصحیح Keystone را توضیح دهیم. پروژکتورها اصولا باید در هنگام نصب شکل افقی داشته باشند. یعنی زاویه ای با افق تشکیل ندهند. ولی گاهی شرایط ایجاب می کند که پروژکتور را کمی به سمت بالا متمایل کرده تا تصویر روی منطقه ای خاص تشکیل شود. با زاویه دادن به پروژکتور تصویر که اصولا باید شکل مستطیل داشته باشد از این حالت خارج شده و شکل ذوزنقه به خود می گیرد. برای این منظور تمام پروژکتورها قابلیتی نرم افزاری به نام تصحیح Keystone دارند که این مشکل را می توان تصحیح کرد. مشکل تصویر ذوزنقه ای می تواند در محور طولی تصویر نیز با متمایل کردن پروژکتور به سمت چپ و یا راست نیز ایجاد شود.

شکل زیر این مشکل را به تصویر می کشد.


بنابراین در راسنای افقی و عمودی می توانید این مشکل ایجاد شود. تقریبا تمام پروژکتورها در راستای عمودی به شکل نرم افزاری این مشکل را تصحیح می کنند و بعضی از انواع پروژکتورها نیز در راستای افقی نیز تصحیح را انجام می دهند که البته کم کاربرد تر است. همچنین باید توجه داشت که با اعمال تصحیح ذوزنقه ای مقداری از کیفیت تصویر کاهش می یابد زیرا همانطور که اشاره شد این تصحیح به شکل نرم افزاری و دیجیتال اعمال می شود.

قابلیت دیگری که معمولا پروژکتورهای گران قیمت به آن مجهزاند ویژگی Lens Shift است. به این معنی که توسط این ویژگی می توانید با حرکت دادن محور اپتیکی لنز نسبت به سنسور تصویر ساز تصویر را بالا و پائین و یا چپ و راست کنید. یعنی در راستای افقی و عمودی و یا فقط یکی از این دو راستا. حسن این قابلیت در این است که بدون ایجاد مشکل ذوزنقه ای می توان تصویر را بالا و پائین و یا چپ و راست کرد. شکل زیر این ویژگی را بهتر نمایش می دهد.


مقدار Lens Shift با درصد بیان می شود. مثلا اینکه در راستای هر مخور چند درصد می توان تصویر را انتقال داد.

5. تکنولوژی های تولید تصویر LCD , DLP ...

تقریبا 3 تکنولوژی رایج در زمینه تولید تصویر در دنیای امروز پروژکتور وجود دارند که عبارت اند از

1. DLP

2. LCD

3. LCoS

دعوای اصلی بین تکنولوژی DLP و LCD برقرار است. تکنولوژی DLP بر اساس میکروآینه های متحرک و چرف فیلتر است. اثر Rainbow یا رنگین کمانی در این نوع تکنولوژی بیشتر دیده می شود. این اثر خود را به صورت رنگهائی از طیف نور هنگام حرکت دادن دست تان جلوی تصویر این پروژکتورها نشان می دهد. هرچه سرعت چرفیلتر بیشتر باشد این اثر کمتر دیده می شود.


البته این اثر روی تصویر نیز دیده میشود. ولی نگران نباشید در پروژکتورهای امروزی این مساله تقریبا حل شده است و تقریبا 90 درصد افراد حتی متوجه این موضوع نمی شوند.

پروژکتورهای مبتنی بر LCD نیز در طول زمان می توانند دچار سوختگی پیکسل شوند. به این صورت که پس از زمان زیادی از استفاده از پروژکتور بعضی خانه های پیکسل از بین می رود و در واقع تصویر سازی نمی کند. که اگر این مساله گسترش یابد باید پنل LCD تعویض شود. همچنین در پروژکتورهای مبتنی بر DLP چرخ فیلتر در طول زمان می تواند دچار آسیب شود و آن نیز باید تعمیر یا تعویض شود.

اگر پروژکتور را جائی نصب می کنید که دسترسی به آن مشکل است شاید بهتر باشد که به سراغ پروژکتورهای LCD بروید. در غیر اینصورت تفاوتی بین LCD و DLP وجود ندارد.

همچنین بعضی از انواع پروژکتورهای LCD مساله ای در نمایش پیکسل های تصویر دارند. به این صورت که اگر از نزدیک بهتصویر نگاه کنید بین خانه های پیکسل یک فاصله خالی دیده می شود. به این موضوع Screen Door Effect گفته می شود. در شکل زیر این اثر بهتر دیده می شود.




و در نهایت LCoS که در پروژکتورهای گران قیمت استفاده می شود و کیفیت بالا و محاسن زیادی دارد ولی همانطور که اشاره شد در پروژکتورهای ارزان قیمت به هیچ عنوان دیده نمی شود.

6. درگاه های ارتباطی

درگاه های ارتباطی که معمولا در پروژکتورها دیده می شود به قرار زیر است.

VGA, Composite , Component , HDMI و گهگاه S-Video

همچنین بعضی از پروژکتورهای سطح بالا دارای درگاه DVI نیز می باشند.


درگاه VGA از ابتدا روی پروژکتورها وجود داشته و ظاهرا فعلا نیز خواهد بود. اما HDMI مهمترین دیگاهی است که باید در پروژکتور به دنبال آن گشت و تقریبا تمام پروژکتورهای امروزی چنین ارتباطی را دارند. همچنین پروژکتورهای حرفه ای احتمالا دارای درگاه SDI نیز هستند.

نکته ای که در مورد کابل های HDMI باید گفت این است که سعی کنید طول کابل مورد استفاده تان از 10 متر بیشتر نشود زیرا کابل حمانند آنتن عمل می کند و هرچه طول آن بیشتر شود نویز تصویر نیز افزایش می یابد. البته کیفیت کابل مورد استفاده نیز بسیار تاثیر گذار است. برای فواصل بیشتر می توان از تقویت کننده های مناسب این کار استفاده کرد.

همچنین بسیاری از پروژکتورهای امروزی دارای درگاه LAN می باشند که این امکان را فراهم می کند که پروژکتور را به شبکه داخلی متصل کرده و از طریق شبکه تعدادی پروژکتور را کنترل کنیم.

همچنین درگاه RS232 روی پروژکتورها برای تنظیم برخی مقادیر استفاده می شود که برای کاربراین معمولی کاربردی نیست.

پروژکتورهای مالتی مدیای امروزی معمولا دارای یک یا چند درگاه USB نیز می باشند که فهمیدن اینکه این درگاه ها برای چه کاربردی است همیشه یکسان نیست.

در برخی دستگاه ها این درگاه برای ماوس در نضر گرفته می شود. در برخی دیگر برای اتصال حافظه های جانبی جهت نمایش فایل های تصویری و ویدیوئی و یا PDF و Powerpoint است. همچنین از این دیگاه برای اتصال دانگل Wifi جهت برقراری ارتباط Wireless بین کامپیوتر و پروژکتور استفاده می شود.

بیشترین کاربرد درگاه USB جهت اتصال حافظه های جانبی مورد استفاده قرار می گیرد. در این روش شما بدون نیاز به کامپیوتر می توانید مطالب مورد نظرتان را فقط با اتصال حافظه جانبی USB به پروژکتور پخش کنید.


همچنین برخی پروژکتورها دارای ارتباط Wireless هستند و می توانند بدون نیاز به کابل با کامپیوتر ارتباط برقرار کرده و مطالب را پخش کنند. برخی دیگر دارای این ویژگی داخلی نیستند اما امکان اتصال دانگل Wifi را جهت ارتباط بیسیم بین کامپیوتر و پروژکتور فراهم می کنند. البته به دلیل محدودویت هائی که وجود دارد ممکن است در اتصال بیسیم مثلا فایل های ویدیوئی با کمی مشکل پخش شوند.

  1. بلندگوهای داخلی پروژکتور

کیفیت صدای بلندگو های داخلی پروژکتورها عموما بسیار پائین است و نمی توان روی آنها حسابی ویژه کرد. و بنابراین بهتر است برای صدای تصویرتان به راه دیگری فکر کنید. اگر می خواهید روی بلندگوهای داخلی پروژکتورتان حساب کنید مراقب باشید حداقل دارای قدرت 10 وات باشند.


  1. پروژکتورهای 3 بعدی

امروزه کلمه 3D در بسیاری دستگاه های تصویری دیده می شود. شما هم احتمالا تمایل دارید از این تکنولوژی استفاده کنید. اگر قصد تماشای فیلم های 3 بعدی را دارید بهتر است به پروژکتورهای سینمای خانگی مراجعه کنید. بسیاری از پروژکتورهای مالتی مدیا از نوع DLP از تکنولوژی 3 بعدی 3D-Ready استفاده می کنند. در بسیاری مواقع آنها فقط با کامپیوترهای مجهز به کارت گرافیک سازگار کار می کنند. پروژکتورهای سینمای خانگی برای کار با دستگاه های Blue-Ray مناسب تر اند. هنگامیکه از تکنولوژی 3 بعدی صحبت می شود در نظر داشته باشید که هنگام مشاهده تصاویر 3 بعدی شدت روشنائی تصویر نصف می شود.


Posted on 2017-09-09 مقالات 0 37

Leave a CommentLeave a Reply

You must be logged in to post a comment.

دسته‌بندی مقالات

آخرین نظرات

بدون نظر

جستجو اخبار

مقایسه 0
قبلی

No products

To be determined Shipping
0 ریال Total

Check out